Czarna dziura – rzecz astronomiczny, który w ten sposób mocno oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że chociażby światło nie prawdopodobnie uniknąć z jego powierzchni (prędkość ucieczki jest większa od czasu prędkości światła). W ramach fizyki klasycznej żaden maniera energii ani materii nie prawdopodobnie porzucić czarnej dziury, niemniej jednak uwzględniając efekty kwantowe postuluje się życie zjawiska zwanego parowaniem czarnych dziur. Granica, po przejściu której nie jest możliwe wyrwanie się z pola grawitacyjnego czarnej dziury, nazywana jest horyzontem zdarzeń. Ma kobieta rysunek sfery o wielkości wyznaczonej na wskroś promień Schwarzschilda. Nie jest to obszar tego obiektu, która być może znajdować się wielokrotnie bliżej ognisko geometrycznego układu. Czarne dziury to podstawowe kompozycja w wyższym stopniu złożonych obiektów astronomicznych, takich jako niektóre rentgenowskie zależności podwójne, rozbłyski gamma także aktywne galaktyki. Czarna otwór będąca składnikiem układu podwójnego jest widoczna, bo myśl z drugiej gwiazdy wsysana do wnętrza czarnej dziury tworzy krążek akrecyjny generujący ogromne ilości promieniowania na konsekwencja tarcia, jonizacji oraz silnego przyspieszenia w czasie zbliżania się do czarnej dziury. Część zjonizowanej materii z dysku przy działaniem pola elektromagnetycznego dysku być może pierzchać wewnątrz kierunkach osi, tworząc ogromne dżety (ang. jet). Także masywne czarne dziury w środku centrach galaktyk aktywnych twardo świecą skutkiem opadania otaczającej materii, plus w takim razie obiekty zawierające czarne dziury należą do najjaśniejszych we Wszechświecie.